παγανιστης

Ταξιδεψα σε εναν τοπο. Ειχε γυρω του ολη τη θαλασσα του Αιγαιου και ολο τον ελληνικο ουρανο. Εφτασα τοτε που η ανοιξη αλλαζε το χειμωνα, οποτε ειχα το φως και τη φυση με το μερος μου. Μαζι ανθισμενα προωρα δεντρα και επιβλητικα αφυλλα κλαδια να παρεμβαλουν στο γαλαζιο του ουρανου. Μαζι γηινες πετρες και χρυσες αμμουδιες να παρεμβαλουν στο γαλαζιο της θαλασσας. Μαζι αμορφα βραχια και λευκα σπιτια να παρεμβαλουν στο γαλαζιο των ματιων μου.

Ενα βραδυ χαθηκα μεσα στο λαβυρινθο της χωρας. Κατι μικροσκοπικα στενα να λικνιζονται ανηφορικα προς ενα κεντρικο βραχο. Μπλεγμενος αναμεσα σε γεωμτρικα σχηματα, λευκους ογκους, τετραγωνα, παραλληλογραμμα και κυβους. Λουλουδιασμενα στενα, πρασινα φυτα, δεντρα να ξεσκιζουν τοιχους, γκρεμισματα και χτισματα. Ταρατσες και μικρα ξεφωτα, καμαρες και καμπαναρια, ολα να δειχνουν προς τα πανω και ολα να με σπρωχνουν σαν αιμοσφαιριο σε ενα δαιδαλωδες δικτυο πετρινων αγγειων ψηλα. Εκει ψηλα που απλωναν και τελειωναν ολα, διπλα σε ενα καστρο.

Βεβαια ηταν νυχτα χωρις φεγγαρι σε ενα νησι του αιγαιου, που σημαινει οτι η γραμμη που ξεχωριζει τη θαλασσα απο τον ουρανο, δε ξεχωριζε. Και ολα τα φωτα, ανθρωπινα και αστρικα, μπερδευτηκαν με μεγαλη ανεση και χαρη σε εναν αβυσσαλεο μαυρο καμβα. Κι εγω σημειο αχνο να τρεμοπαιζω απο δεος μεσα στη νυχτα. Ησυχια στο υπερπεραν ψηλα και  θορυβοι στο βαθος χαμηλα..

Θορυβοι φκιαγμενοι απο παγανιστικες μορφες και συγχρονες οπτασιες. Χρωματα, αρωματα, λαμψεις, φωνες, μουσικες, περα και δωθε, εδω κι εκει. Χοροι και αλκοολ, πνευματα και οινοπνευματα, να διωχνουμε ολοι μαζι τον κρυο χειμωνα, να περιμενουμε να ξημερωσει η ανοιξη με γιορτες, κι αγαπες κι ερωτες..

Κι ολοι εκει κι αυτοι μαγικοι. Χαρουμενοι, γελαστοι, φιλοξενοι, δικοι μας και δικοι τους. Να κυκλογυρναμε παρεα σε ολες τις διαστασεις, να παρασερνουμε ο ενας τον αλλο, να κοντοστεκομαστε να μας προφτασουν, να τρεχουμε να τους προλαβουμε. Ανακατεμενοι, να μεθαμε, να γελαμε, να χορευουμε, να φιλιομαστε. Στα στενα, στις απλες, στις παραλιες και στις ταρατσες.

Ξοδευω τον εαυτο μου σπαταλα, θυσιαζω τα κομματια μου, ουρλιαζω. Κι η ανοιξη θα ερθει γρηγορα.

Φετος ταξιδεψα στη Σκυρο.

Advertisements

One thought on “παγανιστης

  1. εκρηκτικη παρουσιαση! ενισχυεις την επιθυμια μου να περασω εκει το καλοκαιρι μου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s