απαλεψιμοτης

Αλλαζω πλευρο, αλλαζω οπτικη, ολα ιδια μεσα στο δωματιο, σηκωνομαι, το αιμα φευγει απο το κεφαλι μου γρηγορα, τωρα ολα πιο ασπρα, να κατι ενδιαφερον εκει που νομιζα οτι ολα ειναι χρωματιστα, λικνιζομαι ανεπαισθητα, το αιμα επανερχεται απο καπου μεσα μου, ολα χρωματιστα ξανα,ποση ωρα ειμαι εδω; βηματα προς το μπανιο, τα δικα μου; αφηνω το νερο να τρεξει στο προσωπο, χαζευω τις σταγονες να πεφτουν στο λευκο της πορσελανης στο νιπτηρα, πιτσιλω τον καθρεφτη μπροστα μου, περναω τα βρεμμενα χερια μου στα μαλλια μου, αλλαζω τη φορα τους, στραβωνω τη μουρη, ξαναλλαζω τη φορα τους, ξαναστραβωνω τη μουρη, δε γαμιεται, το χαμογελο μου στραβο στον πιτσιλισμενο καθρεφτη, κλεινω το φως, ανοιγω το παραθυρο, παγωνω στον αερα, κλεινω τα ματια, εισπνεω, παγωνω πολυ, κλεινω το παραθυρο, γρηγορα μην προλαβω να δω την αντανακλαση μου στο τζαμι, καθομαι, κοιταω το ταβανι, κοιταω την πορτα, κοιταω το ταβανι ξανα, τι ρωγμες ειναι αυτες στο ταβανι μου! αλλαζω θεση, κοιταω εξω απο το παραθυρο, ωχ η αντανακλαση μου, απο το πρωι την αποφευγω, κοιταω μεσα, ωχ η μοναξια μου, απο τη γεννηση μου την αποφευγω, στριβω τσιγαρο, αναβω τσιγαρο, σβηνω τσιγαρο, κλεινω ματια, ψαχνω μεσα μου, τι εψαχνα; που τα χω βαλει; ανοιγω ματια, τα τσιγαρα μου εδω, το κινητο μου εδω, να θυμηθω να το πεταξω στον απεναντι τοιχο, τηλεοραση δεν εχω, α μουσικη! μουσικη εκεινο το συνεχομενο, γαμησε το, τα βιβλια μου, ζαλιζομαι, γαμησε το και αυτο, το ταβανι μου, οι ρωγμες του, να απο κει θα φυγω, χωραω, ειμαι μικρος, δυσκολευομαι, κλειστοφοβικος, ακυρο, ειμαι ακυρος, δεν υπαρχω, υπηρξα, δεν υπηρξα, δε με νοιαζει, παλευω, με τι; σηκωνω τα χερια ψηλα με απορια, παραδινομαι, που; κλεινω τα ματια, αυτη τη φορα πιεζομαι να μην τα ανοιξω, τι σκατα ψαχνω; σκοταδια, μονοτονα, ολα μαυρα, τι ψαχνω εδω μεσα; μην ανοιγεις τα ματια, ηχοι, αγκιστρωνομαι πανω τους, να πως θα φυγω, καβαλαω ενα ογδοο, περνω φορα στο πενταγραμμο του νου μου, το πενταγραμμο τελειωσε, δεν εχω απογειωθει, ανοιγω τα ματια, κοιταω δεξια, κοιταω αριστερα, ανασηκωνομαι, κι αλλο τσιγαρο, καπνοι, δεν τους ειχα προσεξει πριν, γαλαζιοι, πισσα στο στομα, το κεφαλι μου, που το ειδα τελευταια φορα; που ειναι; σηκωνομαι, βηματα, παλι μπροστα στον καθρεφτη αναποφευχτα, και τοτε θυμαμαι, φοβος σταματαει εκει που ξεκιναει το αναποφευχτο, κοιταω τον καθρεφτη, θυμηθηκα τι ψαχνω, τον εαυτο μου.

Advertisements

One thought on “απαλεψιμοτης

  1. Το μονο καλο με αυτο το σπασμενο ποδι που κουβαλας ειναι οτι ψαχνοντας για τα υπολοιπα μελη σου, σου βγαινει αυτο το απιστευτο τζαμαρισμα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s