ζαβιου

Συζητουσα με μια φιλη μου τις προαλλες. Μου ελεγε για τα γκομενικα της. Κατι του τυπου οτι ο γκομενος της αναμεσα σε ολα τα υπολοιπα της ελεγε το εξης: ‘εκλογικευω τα συναισθηματα μου, γιατι ετσι μπορω να ανταπεξελθω καλυτερα.’ Καθισα και σκεφτηκα αν ειναι ποτε αυτο δυνατον! Συλλογιστηκα ως εξης:

Ας υποθεσουμε οτι εγω ειμαι αυτος ο γκομενος και γυρναω και λεω σε μια τυπισσα που γουσταρω οτι ξερεις κατι:

Εγω εκλογικευω τα συναισθηματα μου..

Εγω λοιπον, για τον εαυτο μου (που τωρα πια ειμαι αυτος ο γκομενος) λεγοντας αυτο το πραμα, πιστευω οτι α) ειμαι λογικος, αφου μπορω και εκλογικευω διαφορες καταστασεις και β) οτι οι διαφορες αυτες καταστασεις θα μπορουσαν να ειναι τα συναισθηματα. Εδω θα θεωρησω αξιωματικα οτι τα συναισθηματα ειναι κατι τελειως διαφορετικο απο τη λογικη, γιατι αν ηταν το ιδιο, δεν θα υπηρχε η αναγκη να υπαρχουν δυο διαφορετικες λεξεις για να  περιγραψουν το ιδιο βιωμα (και ποσες αλλες στ’αληθεια διαφορες, αλλα θα μεινω στο προφανες).

Σε αυτην την περιπτωση λοιπον θα ημουν ενας γκομενος που δηλωνε παρανοϊκα πραγματα. Ειμαι δηλαδη ενας λογικος ανθρωπος (αφου μπορω και εκλογικευω, οπως δηλωσα πρωτυτερα) που δηλωνω μη λογικα πραγματα, αφου ταχα μπορω να εκλογικευω συναισθηματα.

Και κανω αναλυση παραπερα στον εαυτο μου, ως γκομενος παντα της φιλης μου.. Περιπτωσεις δυο:

α) λεω αληθεια

β) λεω ψεματα.

α) Αν λεω αληθεια ,ειμαι ενας λογικος ανθρωπος που κανω παρονοϊκες δηλωσεις. Τι σοι λογικος ειμαι τοτε?

β) Αν λεω ψεματα, ειμαι ενας παρανοικος ανθρωπος που κανω λογικες δηλωσεις.  Ειμαι παρανοικος, για αυτο και λεω ψεματα…

Επομενως και στις δυο περιπτωσεις -εγω ως γκομενος της φιλης μου- ειμαι παρανοικος. Δεν ειμαι σε θεση σε καμια περιπτωση απο μονος μου να καταλαβω αν ειμαι λογικος, αρα ποσο μαλλον σε θεση να εκλογικευσω.

Χρειαζομαι τη δικη σου βοηθεια. Να μου πεις εσυ αν ειμαι -ή οχι – λογικος Εσυ, που εισαι εξω απο μενα. Μα αφου εγω ειμαι παρανοικος , δηλαδη μη λογικος, και στις δυο περιπτωσεις, θα χρειαστει να σε εμπιστευω βασιζομενος σε κατι περα απο τη λογικη.

Μηπως περα απο τη λογικη, αυτη η εμπιστοσυνη, ειναι η αγαπη? Ενα συναισθημα… Αυτο που μονο μεσα απο μια παρανοικη λογικη εξηγειται?

Δεν ξερω παλι.. Εγω αξιωματικα λεω μη λογικα πραγματα. Της ειπα οτι χανει το χρονο της.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s