1. παραμυθια

little-prince-wall

(συνεχεια απο ανασα)

Ενας ξεπεσμενος πριγκηπας ειμαι

ενας τοσος δα μικρος ανθρωπος στο ακομα πιο μικρο πριγκηπατο

του εαυτου μου

Τα συναισθηματα μου ενα κιτρινο μαντηλι στο λαιμο μου

με πνιγει

μα ανεμιζει τοσο ομορφα στο ανοιξιατικο αερακι

Ενα μολυβι εχω για ξιφος

κι ενα ογδοο μιας νοτας γι΄αλογο

παιρνω φορα

ορμαω στο τιποτα

διαφεντευω το απειρο

(συνεχιζεται)
Advertisements

4 thoughts on “1. παραμυθια

  1. στα πλαισια της αυτοπροσδιοριστιας διαβαζεται και αναποδα με την ιδια σημασια…

    • με εκπλησεις καθε φορα που μου επισημαινεις πραγματα, που για μενα φαινονται τυχαια.. η ματια σου ειναι τοσο αλλου!

  2. «Αντιο, ειπε η αλεπου. Να και το μυστικο μου. Ειναι πολυ απλο: μονο με την καρδια την βλεπεις καλα. Την ουσια δεν την βλεπουν τα ματια…»
    Νομίζω το θυμασαι το μυστικό της αλεπούς και μάλιστα το κρατάς γερά, principito

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s