λευκο

sentoniaΑπλωσες μπρος μου ενα λευκο πανι και μου ειπες,  «Να η ψυχη μου! Ζωγραφισε την αγαπη σου.»

Εγω εκανα αυτο που ξερω να κανω καλυτερα. Εκλεισα τα ματια και ζωγραφισα με κοκκινα, εγραψα λεξεις, εφτυσα αιματα.

Κι ηταν αργα πια οταν ανοιξα τα ματια για να δω οτι τα κοκκινα μου  στο βροντο ζωγραφιζαν, οι λεξεις μου γραμμενες στα περιθωρια ηταν, τα αιματα μου κοντρα στον ανεμο ριγμενα.

Και με ματια ανοιχτα θυμηθηκα πως  φταιω εγω, που ‘μαι ονειρικος και σου ‘δινα ολα αυτα που δεν μπορουσες και δεν ηθελες να δεις. Με ματια ανοιχτα θυμηθηκα πως φταις κι εσυ που εισαι πραγματικος και δεν σου περασε απ’το νου να ξεδιπλωσεις ολο το λευκο πανι της ψυχης σου για να χωρεσεις την αγαπη μου.

Εφυγες αψυχο κορμι. Και το καθαρο πανι της ψυχης σου εμεινε να στεγνωνει στον ηλιο, μεχρι μια μερα να το παρει ο ανεμος…

Advertisements

2 thoughts on “λευκο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s