το λεπιδι των χειλιων

Λιγο πριν ξεκινησει και αυτο το καλοκαιρι, ο νους μου ταξιδευει σε μια ερημη παραλια με πρασινα δεντρα στη σειρα. Φυσαει ενα κρυο αερακι και το απογευμα σχεδον τελειωνει. Περπαταω κοντα στα κυματα, εκει ακριβως που η θαλασσα χαιδευει σαν στοργικος εραστης την αιωνια αμμουδια, συγχρονιζοντας τα βηματα μου με το πεταγμα των γλαρων περα μακρια. Μια θλιψη  με κλωθογυριζει υπουλα και δεν μ’αφηνει να προχωρησω μπροστα. Νιωθω μονος και τελικα ειμαι μονος. Τα ματια μου ειναι υγρα, αλλα τοτε πιστευα πως ειναι ετσι, γιατι ο αγερας παρεσερνε την αλμυρα των κυμματων ως τα ματια μου. Τωρα ξερω πως ειναι υγρα γιατι ενιωθα μονος, οπως μονος νιωθω παντα.

Ομως στο επομενο μου βημα με περιμενε εκει, στην ερημια της μοναξιας μου, μια αγαπη καθισμενη σε ενα ξεφτισμενο τζιν μπουφαν. Απομακρη κι αυτη, οπως παντα, με ενα κορδελακι στα ξανθα της μαλλια και τιποτα στο λευκο λαιμο της. Με κοιταζε λοξα, καθως μοιραζε το βλεμμα της αναμεσα στη θαλασσα που ποτε ερχοταν και ποτε εφευγε και σε μενα που μονο ερχομουν. Ωσπου εστρεψε το βλεμμα της αργα τελειως πανω μου με τετοιο τροπο, που οι ξανθες γραμμες των μαλλιων της ταιριαξαν αψογα με τις φωτεινες γραμμες ενος ηλιου που χανοταν κι αυτος αργα πισω απο το απογευματινο βουνο.

Χαμογελασα ησυχα και δυο πουλια ερωτοτροπησαν πανω σ’ενα συρμα στα δεξια μου. Της ζητησα ενα φιλι, μου ζητησε ενα τσιγαρο. Της το εδωσα, με φιλησε και το πορτοκαλι λουλουδι του πουκαμισου μου ανθισε. Σταθηκαμε εκει ολο το καλοκαιρι, ολο το χρονο, ολη τη συντομη ζωη μας. Μονο τη φιλησα, δεν την αγκαλιασα, γελασα, δε γελασε, τα κυματα δινανε τις αρμονικες τους, ο ηλιος βαρεθηκε να βασιλεψει, τα πουλια αγαπηθηκαν κι ολα παρασυρθηκαν μεσα στο αερακι σαν να ανηκαν απο παντα εκει.

Την επομενη στιγμη -την επομενη χρονια; την επομενη ζωη;- εφυγα, μα στο νου μου τωρα ειχα τη λεπτη γραμμη των χειλιων της, ολοιδιο κοφτερο λεπιδι. Κι εχω ακομα το Λεπιδι των Χειλιων της στο σακιδιο της πλατης μου. Οπλο δικοπο και μαγικο, να σκιζω  καθε ασχημια, και μαζι, καθε φορα που το χρησιμοποιω, την καρδια μου. Γιατι δεν ειμαι καλος ουτε με τις θυμισες, ουτε με τις λεπιδες, κι ολο πληγωνομαι..

Αλλα απ΄την αλλη, ειμαι οπλισμενος και χαμογελαω, γιατι μια φορα η αγαπη με περιμενε σε μια ερημη παραλια με πρασινα δεντρα στη σειρα, καθισμενη σε ενα ξεφτισμενο τζιν μπουφαν, φορωντας ενα κορδελακι στα μαλλια και τιποτα στο λευκο λαιμο της..

Advertisements

18 thoughts on “το λεπιδι των χειλιων

  1. ομορφο(πολυ). ρομαντικο (οσο πρεπει). τυχερος (οσο αισθανεσαι). αισιοδοξο (οπως το νιωθω).

    • :)υποθετω οτι ενας καλλιτεχνης οφειλει να ειναι αναλαφρος, οτι και να κουβαλαει στο σακιδιο του… οσο για μενα, οσο λειπω απο εδω, ολο και καπου θα ειμαι μπλεγμενος, ολο και κατι θα μαζευω και τελικα ολο και κατι θα μπορω να λεω μετα.. καλως σε βρισκω και παλι φιλε μου..

  2. η αγάπη είναι δίκοπο μαχαίρι παλαιόθεν !!! τι καλά όμως που κλείνεις τις σκέψεις σου με όπλο το χαμόγελο !!!

  3. ειλικρινα ενιωσα σα να διαβαζω αρλεκιν..
    ομορφο ομως! Οπως και η γοητεια της μοναξιας..

    • αντιθετα με ‘σας, δεν εχω διαβασει ποτε ενα αρλεκιν.. θεωρω οτι σκεφτομαι πιο σκοτεινα, αλλα ο καθενας μας εντυπωνει αυτο που εχει αναγκη.

    • Η δημιουργικότητα του Καλλιτέχνη περικλείεται στην εξής απλή αυτογνωσιακή συνειδητοποίηση: «Τα ‘πάντα’ έχουνε ειπωθεί στο παρελθόν, αλλά όχι από εμένα…» 🙂

      • 😉 ακομα και αυτο! αλλα θα μου πεις περιεχεται στο ‘παντα’.. χαχαχαχαχαχχα! χαιρε αγαπημενε μου φιλε!

  4. γιατι ο πληθυντικος? Ουτε εγω εχω διαβασει αρλεκιν αλλα εχω μια εικονα του πως ειναι..
    Οι αναγκες ειναι περιορισμενες οταν βρισκεις σαγηνη στον εαυτο σου ,θα επρεπε να το ξερεις πολυ καλα..

  5. ο πληθυντικος στα πλαισια της αβροτητας μιας και δεν εχω γνωρισει ακομα την ευτυχια.

    Οταν περιοριζονται οι αναγκες, ανεξαρτητα των αιτιων, δεν μενει παρα περισσοτερος χωρος για τις επιθυμιες.

    Και αυτο το γνωριζω καλα, οχι γιατι πρεπει, αλλα γιατι μ’άρεσει.

  6. η ευτυχια ειναι στιγμες….
    συμφωνω ..αλλα μην κολλας στις λεξεις ,θεωρω οτι καταλαβες με ποια εννοια εγραψα το πρεπει …ημουν απλα σιγουρη οτι το γνωριζες….

    • παραξενο να μου ζητατε να μην κολλαω στις λεξεις, αφου εδω αυτες περιεχουν το νοημα… το τι θεωρειτε εσεις ειναι κατι που αφορα αποκλειστικα και μονο στη δικη σας αντιληψη.. αν θελησετε να το μοιραστειτε μαζι μου, θα χρειαστει να ειστε πιο σαφης..

  7. θα κολλήσω λοιπόν κι εγω στις λέξεις!Τα θέλει ο οργανισμός σου..χαχα
    Ο πληθυντικός στα πλαίσια της αβρότητας(κ οχι αμβροτητας-όπως γράψατε με μ…βλεπω συνεχίζετε)
    Να εκφράσω κ την απορία μου για το ποια ευτυχία δεν έχεις γνωρίσει την έννοια,εμένα ή και τις δύο?!
    Και κλείνοντας να κάνω κ μία ρητορική ερώτηση πάνω στο κειμενό σας.Γιατί ο συγγραφέας τείνει να παρομοιάζει τα χείλη μια γυναίκας με λεπίδι..? Τόσο ‘επικίνδυνα’φαντάζουν στα μάτια του??

    • εχω την πολυτελεια να διορθωνω τα λαθη μου, μετα τη διορθωση σας (αν και βρισκω την επισημανση των λαθων σημαδι αγενειας).

      Εσας δε γνωριζω.

      Αφου ειναι ρητορικη η ερωτηση δεν θα χρειαζεστε απαντηση, αλλα αν ρωτουσατε ευθεως θα σας απαντουσα οτι τα χειλη μιας γυναικας ειναι ενα οπλο και τα οπλα -ναι- ειναι επικινδυνα.

  8. με λιγα λογια μου λετε οτι δεν εχω τακτ??χαχα…η διορθωση μου ειχε χιουμοριστικο χαρακτηρα εφοσον εσυ κολλησες πρωτος στις λεξεις…
    Ουτως η αλλως ειτε στην εννοια αναφεροσουν ειτε σε μενα η απαντηση μου ειναι η ιδια..στιγμες!!……
    δεν τις γνωριζεις απλα, τις ζεις κι οπως διακρινω το κανεις στο μεγιστο…αρα… γνωριζομαστε ως το σημειο που διαδεχεται η μια στιγμη την αλλη..
    Παρεπιπτοντως το κειμενο σας (κυμαινομαι αναμεσα σε πληθυντικο κ σε ενικο..λογω μικρης γνωριμιας) αποπνεει ενα αρωμα ελευθεριας αφηνοντας στον αναγνωστη(στην προκειμενη σε μενα)μια γευση αλμυρας και μια αισθηση γλυκιας μελαγχολιας…Τα συγχαρητηρια μου κυριε Γιωργο εχετε τον τροπο ν’αγγιζετε ως το βαθμο που θελετε το κοινο σας…

  9. πόσο ερωτικος ο λογος σου ? πόσο ταξιδιαρικος ο ερωτας σου αυτος?
    μαζί κι εγω παρασυρθηκα και κοπηκα και ακομα ελπιζω να την δω να την αισθανθω για ακομα μια φορα αυτην την μαγικη στιγμη, μερα , χρονια ..
    κιπ ονιρευινκ..! ιτσ μπιουτιφουλ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s