μια βουτιά

Όταν απλώνεται μπροστά σου μια θάλασσα νερά, με χρώματα κυανά, βαθιά κυανά και ιώδη δεν έχεις πολλές επιλογές. Με εφόδιο μια και μοναδική ανάσα, βουτάς στην απεραντοσύνη της και ανακατεύεσαι με το άπειρο της.

Είσαι τότε, για μερικές στιγμές, τυχερός που κοινωνείς όλα τα ρευστά του κόσμου σε μια αιώρηση πηχτή στο διάφανο. Ήσυχος και ακίνητος, μια σταγόνα ρευστού κι εσύ, που περιβάλλεται από δέρμα εύθραυστο κι ασήμαντο σαν το περίγραμμα μιας σαπουνόφουσκας.

Όταν απλώνεται γύρω σου και πάνω σου και κάτω σου μια θάλασσα νερά, με χρώματα κυανά, βαθιά κυανά και ιώδη δεν έχεις και πολλές επιλογές. Με τη δύναμη της τελευταίας σου πνοής αναδύεσαι στον ουρανό και λάμπεις, με δέρμα πια ευγενικό, λες και όλο το φως των ουράνιων σωμάτων έπεσε ξαφνικά πάνω σου.

Και είσαι τότε τυχερός, γιατί υπήρξες παιδί της θάλασσας και του ουρανού και τούτες οι στάλες λαμπυρίζουν στα ματόκλαδα σου για να στο θυμίζουν, να μην το ξεχνάς, κάθε που κλαις , που και το καλοκαίρι αυτό τελειώνει.

Advertisements

6 thoughts on “μια βουτιά

  1. Μοιάζει με προσευχή και είναι τόσο κοντά στο φετεινό μας καλοκαίρι… Καλό του ταξίδι για τον κόσμο των αναμνήσεων.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s