νομοι και λογικα συμπερασματα

πρωτος νομος του Μερφυ ανω και κατω τελεια Αν κατι μπορει να παει στραβα κομμα θα παει τελεια

λογικο συμπερασμα ανω και κατω τελεια Αν ο πρωτος νομος μπορει να παει στραβα κομμα θα παει τελεια

δευτερος νομος του Μερφυ ανω και κατω τελεια Αν κατι μπορει να παει στραβα και τελικα δεν παει κομμα θα αποδειχθει εκ των υστερων οτι καλυτερα θα ηταν να πηγαινε τελεια

λογικο συμπερασμα ανω και κατω τελεια Αν ο δευτερος νομος δεν παει τελικα στραβα κομμα θα αποδειχθει εκ των υστερων οτι θα ηταν καλυτερα να πηγαινε τελεια και παυλα

υστερογραφο τελεια και στα καπακια ανω και κατω τελεια Αυτο το χτυπημα στο κεφαλι εχει προωθησει τη σκεψη μου τελεια ακατασχετα γελια (τέλεια) και διαδοχικα θαυμαστικα στη σειρα

Βεβαια με μπλεκει και σε κατι φαυλους κυκλους νααααααααααααααααα με το συμπαθειο

Advertisements

τσιμπα με..

dream

Ας σχεδιασω τη μερα μου.

Χμ.. Θα χρειαστω μερικα δεδομενα. Θα παρω, λοιπον, ως δεδομενο τον εαυτο μου και -ας πουμε- τον κοσμο γυρω μου.

Σε αυτα μου τα σχεδια ειναι απαραιτητο να θεωρησω τον εαυτο μου δεδομενο. Να πιστεψω δηλαδη οτι υπαρχω, οτι δεν ειναι η σημερινη μερα ενα ονειρο στο οποιο βλεπω οτι ξυπνησα και μου ‘ρθε να σχεδιασω τη μερα μου. Αυτο βεβαια ειναι πολυ δυσκολο να το ξεχωρισω, γιατι μπερδευομαι. Εχει τυχει πολλες φορες να ονειρευομαι την καθημερινοτητα μου χωρις τις υπερβολες και τις παραξενιες των ονειρων. Να βλεπω για παραδειγμα κατι πολυ ευχαριστο, οπως να κερδιζω λαχεια ή να ερωτευομαι τρελλα και να το βιωνω τελειως σαν να ηταν πραγματικο. Και μετα ξαφνικα κατι να γινεται (να ξυπναω δηλαδη) και να διαπιστωνω οτι ηταν ονειρο. Ή αλλες φορες το αντιθετο να βλεπω οτι με κυνηγανε αληθινοι ανθρωποι και να τρεχω, να ξεφευγω, να αγχονομαι, να το ζω πραγματικα λες και ηταν αυτη η πραγματικη μου ζωη. Οπως φυσικα εχω δει μεσα στον υπνο μου να κοιμαμαι και να ονειρευομαι. Ονειρο μεσα στο ονειρο ,που περιπλεκει ακομα πιο βαθια τα πραγματα και δεν θα βγαλω ακρη ποτε τελικα.

Αυτη μου η μερα μπορει να ειναι ενα ονειρο χωρις εκεινες τις παραξενιες των ονειρων με τερατα, πεταγματα, μαγικες ικανοτητες και λαχεια. Αν τσιμπηθω θα εχει καποια διαφορα; Σιγα. Τι τροπος υπαρχει να καταλαβω αν ειμαι αληθινος σημερα; Δεν υπαρχει.. Οποτε αφου ειμαι το ιδιο αληθινος και το ιδιο φανταστικος σημερα, μπορω να σχεδιασω τη μερα μου ακριβως οπως θα ηθελα να ειναι. Αλλωστε το δικο μου ονειρο ειναι και μαζι η δικη μου πραγματικοτητα!

Θα ξεφορτωθω λοιπον ολες τις μαλακιες απο το μυαλο μου, ολες τις αρνητικες καταστασεις και τα αγχη. Ολα αυτα που με πληγωσαν ή με στεναχωρησαν, δεν τα θελω σημερα. Δεν χρειαζομαι τιποτα πραγματικα απο ολα αυτα. Δεν μου χρειαζονται νευρα, ουτε λυπες, η παραμικρη μαλακια που συνεβη δεν θα με βοηθησει σε τιποτα σημερα.

Θα φορτωθω ενα χαμογελο, τον ανοιξιατικο ηλιο, μια αισιοδοξια, κατι αγαπες για ολα αυτα που θαυμαζω και εκτιμω, λιγη πονηρια, πολυ ενθουσιασμο και θα παρω φορα να βγω εκει εξω να δω πως θα συνεχιστει το ονειρο μου.

Ή στην περιπτωση που ειμαι αληθινος, η πραγματικοτητα μου..

ζαβιου

Συζητουσα με μια φιλη μου τις προαλλες. Μου ελεγε για τα γκομενικα της. Κατι του τυπου οτι ο γκομενος της αναμεσα σε ολα τα υπολοιπα της ελεγε το εξης: ‘εκλογικευω τα συναισθηματα μου, γιατι ετσι μπορω να ανταπεξελθω καλυτερα.’ Καθισα και σκεφτηκα αν ειναι ποτε αυτο δυνατον! Συλλογιστηκα ως εξης:

Ας υποθεσουμε οτι εγω ειμαι αυτος ο γκομενος και γυρναω και λεω σε μια τυπισσα που γουσταρω οτι ξερεις κατι:

Εγω εκλογικευω τα συναισθηματα μου..

Εγω λοιπον, για τον εαυτο μου (που τωρα πια ειμαι αυτος ο γκομενος) λεγοντας αυτο το πραμα, πιστευω οτι α) ειμαι λογικος, αφου μπορω και εκλογικευω διαφορες καταστασεις και β) οτι οι διαφορες αυτες καταστασεις θα μπορουσαν να ειναι τα συναισθηματα. Εδω θα θεωρησω αξιωματικα οτι τα συναισθηματα ειναι κατι τελειως διαφορετικο απο τη λογικη, γιατι αν ηταν το ιδιο, δεν θα υπηρχε η αναγκη να υπαρχουν δυο διαφορετικες λεξεις για να  περιγραψουν το ιδιο βιωμα (και ποσες αλλες στ’αληθεια διαφορες, αλλα θα μεινω στο προφανες).

Σε αυτην την περιπτωση λοιπον θα ημουν ενας γκομενος που δηλωνε παρανοϊκα πραγματα. Ειμαι δηλαδη ενας λογικος ανθρωπος (αφου μπορω και εκλογικευω, οπως δηλωσα πρωτυτερα) που δηλωνω μη λογικα πραγματα, αφου ταχα μπορω να εκλογικευω συναισθηματα.

Και κανω αναλυση παραπερα στον εαυτο μου, ως γκομενος παντα της φιλης μου.. Περιπτωσεις δυο:

α) λεω αληθεια

β) λεω ψεματα.

α) Αν λεω αληθεια ,ειμαι ενας λογικος ανθρωπος που κανω παρονοϊκες δηλωσεις. Τι σοι λογικος ειμαι τοτε?

β) Αν λεω ψεματα, ειμαι ενας παρανοικος ανθρωπος που κανω λογικες δηλωσεις.  Ειμαι παρανοικος, για αυτο και λεω ψεματα…

Επομενως και στις δυο περιπτωσεις -εγω ως γκομενος της φιλης μου- ειμαι παρανοικος. Δεν ειμαι σε θεση σε καμια περιπτωση απο μονος μου να καταλαβω αν ειμαι λογικος, αρα ποσο μαλλον σε θεση να εκλογικευσω.

Χρειαζομαι τη δικη σου βοηθεια. Να μου πεις εσυ αν ειμαι -ή οχι – λογικος Εσυ, που εισαι εξω απο μενα. Μα αφου εγω ειμαι παρανοικος , δηλαδη μη λογικος, και στις δυο περιπτωσεις, θα χρειαστει να σε εμπιστευω βασιζομενος σε κατι περα απο τη λογικη.

Μηπως περα απο τη λογικη, αυτη η εμπιστοσυνη, ειναι η αγαπη? Ενα συναισθημα… Αυτο που μονο μεσα απο μια παρανοικη λογικη εξηγειται?

Δεν ξερω παλι.. Εγω αξιωματικα λεω μη λογικα πραγματα. Της ειπα οτι χανει το χρονο της.