συντεταγμενες

calgary_map_coordinates

ο\Οταν ειναι κοκκαλο μου αρεσει να γραφω ασυναρτησιες. Με κοπο διορθωσα την  πσραπανω φραση,οποτεν λεω να μξην διορθωσω τιποιτα απο εδω κι εμπρος…

οταν ειμαι  κοκκαλο σκεφτομαια πιο πεζα πρΑΓΜτα. δεν σκεφτομια φιλοσοφιες, ουτε αναρωτιεμαι γιατην υπαρξη μου, δεν ,με απασχολει στο ελαχιστο η ουσια, ουτε με νοιαζει η αισθηση. δεν ειμαι εγω. δεν εχω πνευμα, αφου μου το ρουφηξε ολο το οινοπνευμα, δεν εχω καρδια, αφου σταματησα να την ακουω να χτυπα, ειμαι και ρομαντικοε τρομαρα μου. Μια καρδια υπρχει οσο χτυπα.αν δεν χτυπα δεν υπαρχει.

δυσκολευομαι να το παιξω διανοουμενος, κι αν σου μιλοθ=υσα, θα τρεκλιζα μπροε πιισω. κι ολο βλπω οτι αντι του σιγμα τελικου βαζω ε. σαν να λεω εεεεεεεεε σε σενα μιλαω. χαχαχχαχαχ. γελαω και τρεκλιζω. τι καραγκιοζης θεε μου! κατσε να αναψω ενα τσιγαρο… χικ!

δωσε λιγο στη σκεψη σου φορα.. σκεψου οτι δεν εχεις αντιστασεις. εισαι μεθυσμενος.. συνελθε, ασε τα χικ και γραψε αργα.. τι εχεις μεσα σου: που ειναι το διαολεμενι ερωτιματικο και πως γραφετ;αι?

κατσε να παρω δυο τζουρες..

τι ειμαι: παλιδ\εν βρηκ;α το ερωτηματικο..

τι ειμαι;

αν δεν ημουν τοσο κυνικος θα εβαζα τα κλαματα.. αυτο το εγραψα σωστα.. μπορω να γγραψω σωστα αν σκεφω αργα..

σκφτομαι.. σκεφτομαι και γρρφαβω.. συνελθε..

πιανω το προσωπο μιυ. το ι διπλσ στο ομικρον, ακομα κανω λσθη.. συνελθε σου λεεω. το α διπλα στο σιγμα.. ,

μια φορα κι εναν καιρο ημουν εγω.. εγω πιστευα οτι ημουν μονος.. και θα θελα παρα πολυ ολα αυτα μεσα στην τρελα μου να τα ελεγα στο κορμι σου, που θα ταξιδευα πανω του. Να μουν ενα πλεουμενο να χαρτογραφουσα τις γραμμες και τα ορια των ηπειρων σου. Τα υγρα και τα χερσα του πλανητη σου.

στο εχω πει.. θελω μονο ενα βραδυ να κουρνιασω στη γραμμη που χωριζει τους κατ ω κοιλιακους σου απο το τον αριστερο μηρο σου.. το λεω συνεχεια κι επαναλαμβανομαι στις ιστοριες μου. μα μονο αυτο θελω, κι ας μη γραψω ποτε ξανα.. Ενα ολακερο βραδυ στο δελτα των βουβωνων σου..

το αστειο ειναι οτι αυριο που θα το διαβασω ολο αυτο, θα μετανοιωσω που το αναρτησα..

αλλα το μεγαλυτερο αστειο θα ειναι οτι θα το διαβασουν ολοι, εκτος απο σενα., κι ολοι θα ξερουν που θα μπορουσαν να με βρουν, εκτος απο σενα..

Advertisements

πρασινο

1

Υλικα

1. κρυσταλλινα ποτηρια, χαμηλα και παλιομοδιτικα

2. διατρητο κουταλι

3. ζαχαρη σε κυβους

4. αψεντι τουλαχιστον 70% σε αλκοολ

5. φωτια

6. παγος

7. φιλοι

Τελετουργικο

Βαζω στο κρυσταλλινο ποτηρι μου  δυο παγακια. Τοποθετω το ειδικο κουταλι στο χειλος του ποτηριου και βαζω πανω του δυο κυβους ζαχαρη,  τον εναν πανω στον αλλον. Περιχυνω τους κυβους με αψεντι, τοσο ωστε να ποτισουν. Αναβω φωτια στη ζαχαρη. Παρατηρω μια υπεροχη φλογα, γαλαζια, γλυκια και τελειως μαγικη να αποσταζει πανω στον παγο και να ανακατευεται με το πρασινο του ποτου.  Οση ωρα χαζευω τη φλογα, ψιθυριζω ξορκια. Επαναλαμβανω την ιδια διαδικασια (ποτισμα ζαχαρης με αψεντι- φωτια- παρατηρηση- ξορκια) οσες φορες χρειαστει για να γεμισει το ποτηρι. Συνηθως 5-6 φορες ειναι αρκετες. Ανακατευω με το κουταλι, ακουω το σβησιμο της φλογας, ελεγχω τη θερμοκρασια με τα ακροδαχτυλα, μυριζω τις γλυκες αναθυμιασεις του οινοπνευματος, χανομαι στο πρασινο, γευομαι μια γενναια γουλια και μεθαω.

Μετα μεθαω τους φιλους μου.