να θυμηθω:

travelling_light_b

Ετοιμαζω ταξιδι.  Να θυμηθω να παρω μαζι:

1. εισιτηρια αεροπλανων και φεστιβαλ

2. ταυτοτητες, διαβατηρια

3. φωτογραφικες, λαπτοπ, ipod, κινητο

4. φορτιστες των παραπανω

5. τον εαυτο μου.. Τωρα μαλιστα. Που, στο καλο, τον αφησα αυτον τελευταια φορα;;;;

Advertisements

τσιμπα με..

dream

Ας σχεδιασω τη μερα μου.

Χμ.. Θα χρειαστω μερικα δεδομενα. Θα παρω, λοιπον, ως δεδομενο τον εαυτο μου και -ας πουμε- τον κοσμο γυρω μου.

Σε αυτα μου τα σχεδια ειναι απαραιτητο να θεωρησω τον εαυτο μου δεδομενο. Να πιστεψω δηλαδη οτι υπαρχω, οτι δεν ειναι η σημερινη μερα ενα ονειρο στο οποιο βλεπω οτι ξυπνησα και μου ‘ρθε να σχεδιασω τη μερα μου. Αυτο βεβαια ειναι πολυ δυσκολο να το ξεχωρισω, γιατι μπερδευομαι. Εχει τυχει πολλες φορες να ονειρευομαι την καθημερινοτητα μου χωρις τις υπερβολες και τις παραξενιες των ονειρων. Να βλεπω για παραδειγμα κατι πολυ ευχαριστο, οπως να κερδιζω λαχεια ή να ερωτευομαι τρελλα και να το βιωνω τελειως σαν να ηταν πραγματικο. Και μετα ξαφνικα κατι να γινεται (να ξυπναω δηλαδη) και να διαπιστωνω οτι ηταν ονειρο. Ή αλλες φορες το αντιθετο να βλεπω οτι με κυνηγανε αληθινοι ανθρωποι και να τρεχω, να ξεφευγω, να αγχονομαι, να το ζω πραγματικα λες και ηταν αυτη η πραγματικη μου ζωη. Οπως φυσικα εχω δει μεσα στον υπνο μου να κοιμαμαι και να ονειρευομαι. Ονειρο μεσα στο ονειρο ,που περιπλεκει ακομα πιο βαθια τα πραγματα και δεν θα βγαλω ακρη ποτε τελικα.

Αυτη μου η μερα μπορει να ειναι ενα ονειρο χωρις εκεινες τις παραξενιες των ονειρων με τερατα, πεταγματα, μαγικες ικανοτητες και λαχεια. Αν τσιμπηθω θα εχει καποια διαφορα; Σιγα. Τι τροπος υπαρχει να καταλαβω αν ειμαι αληθινος σημερα; Δεν υπαρχει.. Οποτε αφου ειμαι το ιδιο αληθινος και το ιδιο φανταστικος σημερα, μπορω να σχεδιασω τη μερα μου ακριβως οπως θα ηθελα να ειναι. Αλλωστε το δικο μου ονειρο ειναι και μαζι η δικη μου πραγματικοτητα!

Θα ξεφορτωθω λοιπον ολες τις μαλακιες απο το μυαλο μου, ολες τις αρνητικες καταστασεις και τα αγχη. Ολα αυτα που με πληγωσαν ή με στεναχωρησαν, δεν τα θελω σημερα. Δεν χρειαζομαι τιποτα πραγματικα απο ολα αυτα. Δεν μου χρειαζονται νευρα, ουτε λυπες, η παραμικρη μαλακια που συνεβη δεν θα με βοηθησει σε τιποτα σημερα.

Θα φορτωθω ενα χαμογελο, τον ανοιξιατικο ηλιο, μια αισιοδοξια, κατι αγαπες για ολα αυτα που θαυμαζω και εκτιμω, λιγη πονηρια, πολυ ενθουσιασμο και θα παρω φορα να βγω εκει εξω να δω πως θα συνεχιστει το ονειρο μου.

Ή στην περιπτωση που ειμαι αληθινος, η πραγματικοτητα μου..